ویلا 131 در اصفهان اثر استودیو براکت

طراحی ویلا 131 در سال 2016 توسط گروه براکت در اصفهان طراحی و به بهره برداری رسیده است. معمار مسئول آن شروین حسینی و تیم طراحی آن بر عهده احسان حاج رسولی ها و مهدی هلاکویی و پریسا حق شناس می باشند. کارفرما این پروژه دکتر مهرداد کاظمیان و دکتر آناهیتا هراتیان هستند. این ویلا 430 متر مربع است. و نیز این ویلا برنده جایزه معمار سال 1395 در گروه مسکونی تک واحدی می باشد.

 

 

 در تمامی دوران های تاریخی شهر اصفهان از باغ های بی نظیری متشکل بوده است. اگرچه امروزه تعداد محدودی از این باغ ها برجای مانده اند. به دلیل رشد روزافزون این شهر، باغ ها به خیابان ها و بزرگ راه ها تبدیل شده و تراکم فضای سبز این شهر کاهش یافته است. کارفرمای این پروژه که در یکی از شهرهای اطراف اصفهان واقع شده است تصمیم دارد تا این مساله را در طراحی خود احیا کند و  ویلایی در میان باغی سرسبز ایجاد کند. قرارگیری عمارت در میان باغ سبب می شود تا مکان زندگی از هیاهوی شهر به دور باشد و کارفرما بتواند از صدای طبیعت لذت ببرد. با توجه به قوانین ساخت و ساز در این شهر، حداکثر ارتفاع ساختمان 8 متر می باشد. به همین علت یکی از طبقات این ویلای سه طبقه ای به زیر زمین منتقل شده است. فضاهای خصوصی این ویلا همانند استخر و حیات خلوت به نحوی طراحی شده اند که در معرض دید عمومی قرار نگیرند.

امروز شهرها پر هیاهو شده‌اند و سیمای شهری مدام فریاد می‌کشد و بی‌قرار و بلاتکلیف است و در این بین زندگی در یک عمارت ساده که میان باغی مصفا بنا شده، مجالیبرایسکوتوشنیدنصدایطبیعتفراهم می‌آورد. ضوابط ساخت در شهرک در عین حال که به آن نظم می بخشد محدودیت هایی نیز اعمال می کند. محدودیت هایی که خود دست‌آویز طراحی این باغ - ویلا شده است. ارتفاع نباید از حد سایر پلاک‌ها (حدود 8 متر) بالاتر باشد، در نتیجه زیر بنای بیشاز 400 متردرخواستی کارفرما در سطح اشغال حدود 15% زمین، در دو طبقه و در این ارتفاع قابل دستیابی نبود. همچنین، پلاک‌ها با پرچین و دیوارهای کوتاه و فَنس از خیابان و زمین‌های کناری جدا شده‌اند که این شرایط موجب می‌شود خانه‌ها از اطراف دیده شوند. برای رسیدن به سطح مورد نیاز کارفرما، به طبقه سومی نیاز بود که با توجه به ضوابط در زیر زمین باید تعبیه می شد. به همین دلیل باغ را به دو بخش تقسیم شد، یکی هم تراز خیابان و دیگری پائین تر از سطح زمین که یک گودال‌باغچه پدید آوَرد. باغچه‌ ای که فضاهای خصوصی خانه،حیات و استخر ی که درآن است از دید مصون می ماند و به تلطیف هوای گرم و خشک کویری در تابستان کمک می کند.

ساختمان باغ از سه ردیف دیوار در امتداد شرقی -غربی و چهار ردیف دیوار در امتداد شمالی- جنوبی شکل گرفته که ترکیب عمودی وافقی این دیوارها مکعب‌هایی را به‌ وجود آورده است. ازکنارهمنشستن آنها فضاهای عمومی، خصوصی و فضای ما بین شکل گرفته است. به نحوی که چشم از هرطبقه به طبقه دیگر بدَوَد و از میان این گشایش‌ها چشم‌اندازهایی از باغ قاب شود و در عین حال همین ترکیب سازه و نمای اصلی بنا را نیز ساخته است.

در واقع ساختار اصلی این خانه و دیوارهای حائلی که خاک گودال باغچه را مهار کرده‌اند و نیز هر چیز دیگری که معماری این طرح را پدید آورده از کنار هم چیدن دیوارهای بتنی مدولار یک در یک (به متر) به دست آمده است. لغزش دیوارها روی هم، جلو و عقب نشستن آنها ، به هم رسیدن یا فاصله گرفتن آنها از هم فضاهایی را به وجود آورده تا بنا ساکنینش را در آغوش بگیرد و به باغ نگران باشد. ساختمانی باشد خنثی که در" درون" اشیاء واشخاص و رنگ هایی که به آن افزوده می شود خاطره ها را شکل می دهند. و در" بیرون" گیاهان و سبزینگی به دوشش سوار می‌شوند. بنایی به رنگ خاکستری فارغ ازهر تزیین و الحاق، نشسته بر بستر سبز باغ، مجالی که با خاطره‌ها و یادگارها رنگ تعلق بگیرد، در شور و هیجان اتفاقات سهیم شود و باز به سکوت و ارامش خود برگردد.

 طراحی ویلا

 

طراحی ویلا

 

طراحی ویلا

 

طراحی ویلا

 

طراحی ویلا

 

طراحی ویلا

 

طراحی ویلا

 

طراحی ویلا

 

طراحی ویلا

 

طراحی ویلا

 

طراحی ویلا

 

 

 

 

 

منبع:Archdaily.com

نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0

نظرات

  • هیچ نظری یافت نشد